Echtscheiding en de gevolgen voor kinderen en jongeren
'Echt'scheiden betekent achter onze keuze staan en de relatie stoppen, de deuren achter ons sluiten en opnieuw beginnen zonder achterom te kijken.
Als we kinderen hebben kunnen we dat niet. We zullen voor altijd met onze ex verbonden zijn. Een dramatisch gebeuren. Want we moeten samenwerken voor de opvoeding van de kinderen, met een persoon waarmee we niets te maken willen hebben.
Het kind verliest de warmte van het gezin dat onherroepelijk voorbij is. De beide ouders verliezen elkaar als partner en in eerste instantie het vertrouwen in elkaar.
Vaak gaat dit gepaard met negatieve gevoelens. Waarom laat je mij in de steek! Daarbovenop komt nog het schuldgevoel dat de ouder voelt naar zoon of dochter. Wat doe ik hem of haar aan? Waarom blijf ik niet bij mijn partner zodat mijn kind een stabiele jeugd kan beleven?
Het kind moet vanaf nu laveren tussen de liefde van zijn moeder en die van zijn vader. Mag hij kiezen? Moet hij kiezen voor zijn vader of moeder? Voor wie kiest het kind partij bij een van de vele onenigheden tussen de ouders? Wie houdt het meest van mij, denkt het kind.
Na de scheiding volgt co-ouderschap of een andere variant. Iedere keer weer volgt dan de breuk tussen de ouder en kind. Het schuldgevoel van beide ouders kan toenemen, de kinderen kunnen in verzet gaan tegen de steeds weer terugkerende scheidingen als zij van mam naar pap verhuizen of andersom.
Als de ouders er een vechtscheiding van maken is het leed voor henzelf en de kinderen helemaal niet meer te overzien. De ouders zullen dan aandringen (bewust of onbewust) op de loyaliteit van het kind naar hen toe. Het kind ondertussen wijzer geworden zal of gevoelsmatig verscheurd worden of voor zichzelf kiezen en zich voortdurend aan de omstandigheden aanpassen. Ook hier weer dat slopende schuldgevoel immers het kind houdt van beide ouders en wil eigenlijk niet kiezen maar moet dit om staande te blijven wel doen.
In extreme gevallen, die echter veel meer voorkomen dan je zou verwachten, is er sprake van het ouder-verstotingssyndroom. Het kind gaat zich afzetten tegen een van beide ouders, en uiteindelijk breekt het met de gedupeerde ouder. Deze ouder kan ondanks alle pogingen die hij/zij in het werk stelt hiertegen niets beginnen. Het kind zal de negatieve gevoelens van de ene naar de andere ouder overnemen en als van zichzelf gaan beschouwen. Een kloof tussen de gedupeerde ouder en het kind is het onherroepelijke gevolg. Kortom de emoties stapelen zich op. Alle betrokkenen van ouder tot grootouder en kind beleven een zware emotionele periode in hun leven.
Onze therapeutische hulp richt zich met name op de emoties. Wij proberen een luisterend oor te zijn en hen op te vangen. Wij hebben respect voor alle partijen. In de praktijk betekent dit sessies met het kind, de ouder afzonderlijk of met allen samen Wij moedigen hen aan hun gevoelens te uiten ook als dit pijnlijk en verdrietig is. Want alleen dan zal er een moment komen dat zonder wrok of ergernis ieder met zijn eigen leven verder kan gaan. Regelmatig organiseren wij workshops om groepsgewijs de ouders en/of de kinderen met de emotionele problemen van echtscheiding te leren omgaan.